Sevda yolunun neferiyim ben. Öyle bir neferim ki silahım yok, süngüm yok; astım yok, üstüm yok. Bu yolda komutan da benim nefer de. Ne emir alırım ne emir veririm. Ne kimse bana tabi olur ne ben kimseye tabi olurum. Öylesine sermest öylesine başıboş bir hayatım vardır. Kimseye hesap sormam, hesap sorana da güler geçerim. Bunda şaşacak ne var, ben sevda yolunun neferiyim.

Bu yola girdiğim gün, yönlerim karıştı, pusulam işlemez oldu. Ne tarafa baksam yönüm orasıdır. Ne yöne gitsem pusulam o yönü gösterir. Yönüm de pusulam da gönlümdür, yolum gönlüme gider, gönlüm sevda yoluma. Bense ortada şaşkın dururum. Ne kimse beni anlar ne ben kimseyi anlamak isterim.

Kimi divane der, güler geçer bana. Kimi acıyan gözlerle bakar, bu yolu biraz bildiği için. Kimi dünyalıktan el çektiğim için kızar köpürür. Ben aldırmam, kızmam, üzülmem. Benim insanlardan yana bir kaydım da yoktur kaygım da. İsteyen gülsün isteyen acısın isteyen boş gözlerle ayaklarıma baksın. Bilirim ki hiç kimse sevda yolunun neferinin gözlerine bakamaz. O gözlerde buzdan bir alev vardır ve o ateş, bakanı yakar, kül eder.

Kimse elini tutamaz sevda yolcusunun. O el, tepeden tırnağa dikenlerle doludur. Acıtır, kanatır. Tutmak, felakettir. Tutmamak felakettir. Tutarsan nefer olursun, tutmazsan yok olursun. Öyle bir muamma ki çözebilene aşk olsun. Bu muammayı çözebilenler yok mu sanırsınız, var elbette. Var ama çözenler, dilsizdir söyleyemez. Elsizdir işaret edemez. Bal yemeyene bal tarifine benzer, bu yolu tarif etmek.

Her kim ki bu sırrı çözmüştür, bilesiniz, bu yolun neferi olmuştur. Zaten nefer olmadan sırra vakıf olmanın imkânı yoktur.

Aşk yolunun neferleri, içmeden sarhoş olmuşlardır, ayılmak istemezler. Dert sahibi olmuşlardır da derman aramazlar. Onlar,  "Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabip / Kılma bana derman kim helakim zehr-i dermanındadır" sözünü şiar edinmiş kimselerdir. Mutluluklarının kaynağı, dert olmuştur onların. Bu yüzden kendi dünyalarında dertten azat olmuşlardır. Mutluluğu dert olanların dertlendiği nerede görülmüş ki…

Sevda yolunun neferine güneş yol gösteremez, karanlık tesir edemez. Onun gönlü bir başka aydınlıktır. Yolunu gönül ışığıyla bulur, sözünü hal diliyle söyler. Bu yüzden yüreği yanık olmayanlar o sözleri duyamaz, anlayamaz.

Siz, ey dünya gailesiyle birbirini yiyen mahluklar, biraz gönül kesilin de kavgalarla yırttığınız yakalarınız düzelsin. Biraz hal dilini okuyun da harflere sığınmadan okumayı öğrenin. Biraz dert kesilin de derman aramakla ömrünüzü ziyan etmeyin.

Velhasılı, kendi yolunuzda paşa olacağı, gelin sevda yolunda nefer olun.

Yorumlar (0)