Köşe Vuruşu

Fenerbahçe dün gece taraftarın kalbinden fışkıran zafer şarkılarını dinleyerek, aldığı galibiyetle gökyüzünde kayan şampiyonluk yıldızına göz kırptı.

Son haftalarda alınan kötü sonuçlardan sonra, eksik kadrosuna rağmen, Kadıköy'de kuşkularından arınmış, defansını sağlam tutan, garanti paslarla oynayan bir Fenerbahçe izledik.

Fenerbahçe'li futbolcular, futbol olarak olmasa da, istek ve mücadele yönünden maçı kazanmak adına oldukça iştahlıydı. Lugano'nun verdiği güvenle Bilica da dikkatli oynadı, hata yapmadı. Alex'in yokluğunda orta alandaki liderliği eline alan Emre, görevini başarıyla yerine getirdi. Takımın en üretken, en çalışkan ismiydi Emre. Santos'a verdiği zarif gol pası da galibiyet kartvizitindeki "saygılarımla" diye bitişin altındaki imzaydı.

Kış bitiyor, bahar geliyor, Fenerbahçe hala uyuyor. Gayet tabi ki haybeden mücadele edenlerin, kaybeden olması kaçınılmaz oluyor. Daum ninni söyleyerek, koskoca Fenerbahçe'yi uyutuyor. Takım uykudayken maç kazanamazsız Herr Daum!

Fenerbahçe'nin hangi sistemde oynadığını henüz anlayabilmiş değilim. Takımda sağ kanat, sol kanat durmuş, çalışmıyor. Bilica ve Bekir kumdan kale gibi, dokunsan yıkılıyor. Yenilen gollere baktığımızda hepsi birbirinin aynısı. Rakibin kullandığı her duran top, Fenerbahçe kalesinde gol oluyor. Bu nasıl iş anlaşılmıyor. Kalede Volkan Demirel var, içler acısı. Onun için fazla birşey söylemeye gerek kalmadı. Kendisi de gölgesi de gol olmuş zaten. Vederson desen bir var, bir yok. Selçuk Şahin takımına değil, rakibe asist yapıyor. Taraftarlara mide krampları geçirtmeye devam ediyor. Deniz Barış bir gün sol bek, bir gün sağ açık oynuyor. Olacak iş değil. Guiza iki yıldır kapanmaz bir yara gibi duruyor, gece gündüz kanıyor. Her maçta tüm gözler Alex'in üzerinde.

Rakiplerinin puan kaybettiği haftada, Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda Fenerbahçe'nin zirveye demir atması bekleniyordu. Kadıköy'de heryerde taraftar, Fenerbahçe aşkının sarhoşluğunda körkütük olurken, bu aşk denizinde böyle mi bitecekti bu maç?

Fenerbahçe haftalardır dokuz kişi oynuyor ve eksik kadrosuna rağmen çok iyi mücadele ediyor. Ancak takımın baştaki ve uçtaki oyuncusu sahada yok. Kaleci Volkan ve Guiza.

Daum'un şarjöründeki tek sıkımlık kurşun Guiza. Ne tarafa ateş edecek bilmeyen.

Futbolun sessizliğinde, kaybolan değerlerin izdüşümüydü, dün gece oynanan futbol.

Fenerbahçe Lille'de gol yemek için elinden ne geliyorsa yaptı. 90 dakika Fenerbahçe'nin "buyrun buradan yakın" tavrını anlamış değilim.

Maç boyunca organize olamayan bir Fenerbahçe izledik. Fransız oyuncuların sahanın her bölgesinde ayağa pasla yardımlaşmaları karşısında, Fenerbahçe'liler oyuna Fransız kaldılar. Lille takımının hızlı çıkışlarda tempolu futbolu, korkulu anlar yaşatarak yüreğimizi ağzımıza getirdi.

Bu durumun en büyük nedenleri, kalede iyi bir kalecinin olmayışı ve defansın boncuk gibi dağılmasıydı.