Tanıdık Sesler

Tarihin boş sayfalarını öyle boş adamlar doldurmuş ki; ben böyle yorum yapan, yazı yazan tarihte kayıtlı tarifsiz insanları birarada inanın ki görmedim.

İçinde bulunduğumuz futbol arenasında kolpa yapan birçok insana rastlamak mümkün. Kolpa sunucular, kolpa haberler, kolpa yorumcular, spor yazarları kısaca söylemek gerekirse bir dolu kolpa karakterler.

Peki siz, kolpa ne diye sorarsanız eğer;

Kolpa demek, bir amaca ulaşmak için olağandışı davranma. Kolpacı, sözüne inanılmayan, yalandan dolandan işler çeviren kimse olarak tabir edilir.

Fenerbahçe dün gece taraftarın kalbinden fışkıran zafer şarkılarını dinleyerek, aldığı galibiyetle gökyüzünde kayan şampiyonluk yıldızına göz kırptı.

Son haftalarda alınan kötü sonuçlardan sonra, eksik kadrosuna rağmen, Kadıköy'de kuşkularından arınmış, defansını sağlam tutan, garanti paslarla oynayan bir Fenerbahçe izledik.

Fenerbahçe'li futbolcular, futbol olarak olmasa da, istek ve mücadele yönünden maçı kazanmak adına oldukça iştahlıydı. Lugano'nun verdiği güvenle Bilica da dikkatli oynadı, hata yapmadı. Alex'in yokluğunda orta alandaki liderliği eline alan Emre, görevini başarıyla yerine getirdi. Takımın en üretken, en çalışkan ismiydi Emre. Santos'a verdiği zarif gol pası da galibiyet kartvizitindeki "saygılarımla" diye bitişin altındaki imzaydı.

İlginç bir hikayedir:

Bir deve ile bir eşek vakt-i zamanında bir kervanda yük taşırlarmış. Kervanın sahibi de biraz insaftan yoksun biriymiş. Hayvanlara yükü çok vururmuş, yemi de az verirmiş. O yüzden kervandaki cümle hayvanat, atlar eşekler develer zayıflıktan perişan bir haldeymişler. Ağır yükler altında aylarca yol alırmış bu zavallı hayvanlar. Ovalar, dağlar aşarlarmış. Seferin biri bitmeden diğeri başlarmış.

Yine böyle uzun seferlerden birinde kervanın yolu sarp bir dağa vurmuş. Ta aşağılarda bir dere varmış. Yol demeye bin şahit ister bir ince çizgi üzerinde ölüm korkusu duya duya ilerliyorlarmış. Bir ara nasıl olmuşsa deve ile eşek uçurumdan aşağıya yuvarlanmaya başlamışlar. Tesadüf bu ya sırtlarındaki yükler yola yakın bir yerde kalmış. Bizim eşek ile deve yuvarlana yuvarlana dereye kadar inmiş. Kervanın sahibi yukarıda kalan eşyaları diğer hayvanlara yüklemiş. Aşağıya yuvarlanan eşek ile deveden artık bir hayır gelmeyeceğini düşündükleri için onları kendi kaderlerine terk edip yola revan olmuşlar.

Kış bitiyor, bahar geliyor, Fenerbahçe hala uyuyor. Gayet tabi ki haybeden mücadele edenlerin, kaybeden olması kaçınılmaz oluyor. Daum ninni söyleyerek, koskoca Fenerbahçe'yi uyutuyor. Takım uykudayken maç kazanamazsız Herr Daum!

Fenerbahçe'nin hangi sistemde oynadığını henüz anlayabilmiş değilim. Takımda sağ kanat, sol kanat durmuş, çalışmıyor. Bilica ve Bekir kumdan kale gibi, dokunsan yıkılıyor. Yenilen gollere baktığımızda hepsi birbirinin aynısı. Rakibin kullandığı her duran top, Fenerbahçe kalesinde gol oluyor. Bu nasıl iş anlaşılmıyor. Kalede Volkan Demirel var, içler acısı. Onun için fazla birşey söylemeye gerek kalmadı. Kendisi de gölgesi de gol olmuş zaten. Vederson desen bir var, bir yok. Selçuk Şahin takımına değil, rakibe asist yapıyor. Taraftarlara mide krampları geçirtmeye devam ediyor. Deniz Barış bir gün sol bek, bir gün sağ açık oynuyor. Olacak iş değil. Guiza iki yıldır kapanmaz bir yara gibi duruyor, gece gündüz kanıyor. Her maçta tüm gözler Alex'in üzerinde.